Tanja Nijmeijer - Facts

Het Vermoorde Kind


Tanja Nijmeijer zou een kind vermoord hebben. Dat bericht duikt al 10 jaar regelmatig overal op. Het AD heeft het bericht "Tanja Nijmeijer: Geen Seconde Spijt van Dood Kind" van redacteur Ali Haselhoef al sinds 4-5-2011 op haar website (archived versie) staan. Als bron geeft de krant een AFP persbericht waarin staat dat ze dat in het nieuwe boek van Botero 'Life is not easy, dad' gezegd zou hebben. De redacteur heeft het AFP-bericht dat op 2-5-2011 verscheen en hier (archived versie) nog te vinden is niet gecheckt; wij wel.

Het betreffende AFP bericht meldde dat:

'Tanja Nijmeijer geen spijt betuigde toen ze de bomaanslag op 7 april 2003 beschreef die tot de dood van een kind leidde. Ze zei dat de bomaanslag werd uitgevoerd als vergelding tegen een handelaar in Bogota die weigerde "revolutionaire belasting" te betalen.' De Colombiaanse pers zou hier over gerapporteerd hebben.

Ook veel andere Nederlandse media hebben dat bericht naderhand overgenomen zonder te checken. Maar AFP heeft zelf een paar dagen later dat bericht gecorrigeerd omdat het niet waar was. Het Dagblad van het Noorden heeft als een van de weinige NL-media op 9-5-2011 die correctie (archived versie) wel gepubliceerd evenals het dagblad Trouw (archived versie) op 11-5-2011.

Al verder zoekende kwamen we op een ander boek uit, namelijk dat van Liduine Zumpolle (en co-auteur León Valencia) 'Tanja een Nederlandse bij de FARC', uitgegeven door Sijthoff in 2010. Daar is op pagina 182 sprake van een bomaanslag op 6 april 2003 waarbij een kind gedood is. Als je de alinea snel leest denk je dat Tanja Nijmeijer die aanslag gepleegd heeft, maar als je wat beter leest staat dat er niet:

'Zo werden vanaf december 2002 verschillende keren bussen in brand gestoken en busstations aangevallen. De bloedigste actie vond plaats op 6 April 2003, toen Daniel Beltrán stierf, een kind van tien jaar, en zestien anderen gewond raakten. Bij enkele van deze acties was de groep van Tanja betrokken en nam zijzelf op indirecte manier deel'

Maar als je de naam van het kind nazoekt, dan klopt de beschrijving van de aanslag, maar de datum klopt niet. De echte datum is 7 April 2006. Drie jaar later dus en toen zat Tanja Nijmeijer al een paar jaar in de jungle, want haar gevonden dagboeken beginnen op 1 April 2003. Zumpolle heeft hier bewust ge-antedateerd om het verhaal wat mooier te maken. Ze heeft ook een disclaimer voorin in het boek gezet waarin ze schrijft:

'De auteurs geven in dit boek naast feiten in sommige passages een interpretatie van de werkelijkheid weer, die mogelijk niet op alle punten waarheidsgetrouw is'.

Het is dus aannemelijk dat AFP uit het verkeerde boek heeft geciteerd en bovendien het citaat niet helemaal goed heeft geïnterpreteerd of vertaald. Zumpolle wilde met haar boek vooral voorkomen dat andere jonge Nederlandse en Colombiaanse mensen zich zouden aanmelden voor de FARC. Ze is daarom wat creatief met de feiten omgegaan. Ze is naderhand verschillende malen als Colombia-deskundige te gast gevraagd in de talkshow Pauw & Witteman, waarin ze graag vertelde hoe vreselijk de FARC was en hoe vreselijk het leven in de FARC was.

In December 2011 is door de VPRO (IDTV) op de Nederlandse TV het 140 min. durende docudrama 'Eileen' uitgezonden dat trachtte het leven van Tanja Nijmeijer uit te beelden. Het boek van Zumpolle is voor een belangrijk deel als input gebruikt voor het scenario. We zien een scene waarbij Tanja Nijmeijer betrokken is en een aanslag op een politiestation uitgevoerd wordt en waar een jongetje de dood vindt. We zien ook dat Tanja Nijmeijer het daar later moeilijk mee heeft, maar toch doorzet en lid blijft. Deze scene is dus gefabuleerd, maar omdat dit een docudrama productie is en niet aangegeven wordt voor de kijker wát documentaire is en wát drama, krijgt deze scene bij de gemiddelde kijker toch een zeker waarheidsgehalte.

Professor Beatrice de Graaf schreef het lezenswaardige en interessante boek 'Gevaarlijke Vrouwen', uitgegeven door Boom in 2012, met een hoofdstuk 'Tanja Nijmeijer'. Het archief en het boek van Zumpolle worden genoemd als bronnen. Op pagina 228 schrijft ze:

'Begin Maart 2003 plantte Tanja haar eerste bom, in een stadsbus. Bij een van de acties waar Tanja direct bij betrokken was, kwam een tienjarig jongetje om. Daniel Beltran. Daarmee had ze een grens overschreden, juridisch en psychologisch.'

Op pagina 243 schrijft Professor de Graaf:

"In de Nederlandse publieke opinie was ook weinig sprake meer van jungleromantiek. 'Tanja Nijmeijer heeft geen spijt van doden kind', kopte het Dagblad van het Noorden.[56]. Ze was een echte terorriste geworden, dat was wel even iets anders dan een avontuurlijke rebel."

Ze refereert daarbij aan het hierboven al genoemde artikel van Friele in het Dagblad van het Noorden (archived versie) dat refereert aan het foutieve AFP-bericht, maar ze refereert niet aan de rectificatie van het DvhN (archived versie) van een paar dagen later!

Na het verschijnen van het boek werd het de auteur duidelijk dat de kindermoord onterecht toegeschreven was aan Tanja Nijmeijer. Door middel van een inlegvel met erratum is gepoogd dit recht te zetten. De tekst van het erratum luidde:

"Op pagina 228 van dit boek staat fout vermeld dat Tanja Nijmeijer begin maart 2003 was betrokken bij een aanslag op een bus waarbij de tienjarige jongen Daniël Beltran om het leven kwam. Beltran kwam om bij een andere aanslag op een andere dag, waarbij Nijmeijer niet betrokken was. Wél kwamen er volgens verschillende media bij de busaanslag begin maart 2003 andere mensen om het leven. Journalisten van het Franse persbureau AFP in Colombia koppelden in een bericht op 1 Mei per abuis de aanslag op de bus aan Tanja, waardoor dat bericht de wereld in kwam."

Helaas staat er in het erratum nog steeds een ernstige fout. Het leest alsof Tanja Nijmeijer wél medeplichtig was aan een andere aanslag op een bus begin maart 2003 waarbij óók mensen om het leven kwamen. Uiteraard hebben wij dit nagezocht. Wij vonden vrij eenvoudig bijv. deze berichten in Semana (archived versie) en El Tiempo (archived versie). Daaruit blijkt dat zich op Dinsdag 11 Maart 2003 zich 4 brandbom-aanslagen voordeden op 4 Transmilenio gelede bussen in Bogotá. Drie aanslagen mislukten, één aanslag op de Autopista Norte ter hoogte van Calle 116 resulteerde in een volledig afgebrande bus, maar zonder slachtoffers. De daders zijn snel gepakt en hebben bekend. Bij die aanslag was Tanja Nijmeijer dus aantoonbaar niet betrokken. De FARC pleegde destijds aanslagen op de nieuwe gelede Transmilenio bussen in Bogotá, omdat ze vonden dat de ticketprijs te hoog geworden was voor passagiers die laagbetaalde banen hadden en toch erg afhankelijk waren van dit vervoer. Waarom de FARC daarbij structureel de levens van onschuldige passagiers geriskeerd heeft, is onbekend. Wij hebben uitgezocht welke Transmilenio-aanslagen er in Bogotá plaatsvonden in de periode (vgl. Zumpolle) 15-11-2002 - 13-5-2003 dat Tanja Nijmeijer als FARC-milicia actief was in Bogotá. Er blijkt alleen nog één 3-voudige aanslag bij station Santa Lucia (archived versie) op 1 Januari 2003 plaats gevonden te hebben, waarbij s'avonds om 19:45u één bus in brand vloog maar waarbij geen gewonden vielen doordat 60 passagiers heel snel konden uitstappen. Santa Lucia lijkt dus de meest waarschijnlijke aanslag waarbij Nijmeijer betrokken was. Nijmeijer heeft in een telefonisch interview met Edwin Koopman (archived versie) gezegd (dat ook in Trouw (archived versie) te lezen is), dat ze een aanslag op een Transmilenio bus heeft uitgevoerd waarbij geen doden of gewonden zijn gevallen. Ze heeft er niet bij gezegd wanneer en waar. Ook Zumpolle noemt de aanslag bij station Santa Lucia op blz. 183. De bekentenis van Nijmeijer klopt dus zeer waarschijnlijk. Er waren geen slachtoffers, maar dat was eigenlijk een groot geluk.

Professor de Graaf heeft bij de promotie van haar boek eenmalig de term 'Ze heeft echt bloed aan haar handen' bevestigd aan een journalist van nu.nl en dat verscheen vervolgens als kop boven een nu.nl-artikel (archived versie). Veel online media hebben die uitspraak zonder controle en bronvermelding overgenomen. Professor de Graaf citeerde eveneens uit de dagboeken. Niet alleen citaten die al eerder elders waren gepubliceerd, maar ook nieuwe citaten en samenvattingen. Vooral aan het dagboek toevertrouwde seksuele fantasieën en ervaringen worden ruim belicht, terwijl dat voor de andere 9 gevaarlijke vrouwen in haar boek helemaal niet aan de orde kwam of relevant was. Professor de Graaf en haar uitgever moeten wel degelijk beseft hebben dat hiermee het auteursrecht en citaatrecht geschonden werd. De seksuele escapades van Tanja Nijmeijer uit haar dagboek werden trouwens ook in het boek van Zumpolle breed uitgemeten. In een promotie-interview voor haar boek gaf professor de Graaf in een talkshow van Pauw & Witteman van 27 November 2012 (archived versie) heel stellig te kennen niet over Tanja Nijmeijer te willen praten. Ze vond Tanja Nijmeijer 'niet zo interessant'. Tanja 'was minder gedreven door het noodlot en complexe omstandigheden dan de andere 9 vrouwen' en zoals volgens professor de Graaf zou blijken uit haar dagboek: 'ze was meer op zoek naar avontuur'. Juist ook in diezelfde maand was bekend geworden dat Tanja Nijmeijer deel ging uitmaken van de FARC-delegatie voor de vredesonderhandelingen in Cuba en was zij erg in het nieuws.

Bovenstaande bevindingen zijn een goed voorbeeld van hoe een kindermoord die via een boek onterecht in de schoenen geschoven wordt van iemand die niet is staat is zich op dat moment te verdedigen zoals Tanja Nijmeijer, kan leiden tot een waterval van her-publicaties in bijna elke media-vorm. Hoor en wederhoor en het controleren van bronnen is ineens niet meer nodig. Het schenden van privacy, auteursrechten en citaatrechten mag ineens allemaal, want Tanja Nijmeijer is immers lid van een terroristische organisatie en dus terroriste. Ook het corrigeren d.m.v. een erratum op een inlegvel in een boek blijkt totaal niet effectief om online her-publicaties van een gemaakte fout tegen te gaan. Als er weer eens iets over Tanja Nijmeijer te melden is, schrijven alle redacteuren weer een nieuw artikel en vatten onderaan het artikel even de oude 'highlights' samen voor de lezer. En daar komt de aloude kindermoord vaak weer uit de mouw. Zoiets werkt ontzettend bevestigend en beklijvend voor het collectief geheugen en dus de publieke opinie. Vooral in een zich polariserende samenleving, waar mensen steeds slechter naar elkaar luisteren. Een overtuiging wordt sterker in ons brein naarmate we hem meer horen, er meer over lezen, en vooral hem meer zelf uitspreken. Het geheim van commerciële reclame is de herhaling. Zo werkt het ook in de publieke opinie.

Lees meer over:

Dodelijke Bomaanslag Sportkleding Magazijn door Tanja Nijmeijer

Tanja Nijmeijer Zegt Lidmaatschap van de Politieke FARC Partij Op

Tanja Nijmeijer en een Rechtzaak in Nederland voor Misdaden met Terroristisch Oogmerk

Red Notice Interpol en Uitleveringsverzoek Tanja Nijmeijer Verenigde Staten

De 'Terroriste' Tanja Nijmeijer

De Gevonden Dagboeken van Tanja Nijmeijer

Fake News over Tanja Nijmeijer


Published 04-feb-2020
Updated 1-mar-2020